Review: King CrimsonIn the Court of the Crimson King

The Chameleons – Script of the Bridge

DSC_0586
Toen ik tien jaar geleden begon met het verzamelen met vinyl ging mijn interesse met name uit naar de grote namen in het post-punkgenre albums uit de jaren 80. Eén van mijn eerste platen die ik besloot te kopen was er dan ook één van Joy Division; het live-album “Les Bains Douches 18 December 1979”. Dit live-album bleek achteraf niet echt een goede introductie te zijn (wat een verschrikkelijke live opname). Toch was mijn interesse direct gewekt voor het genre. Die donkere sfeer die er door een band als Joy Division maar ook the Cure werden neergezet.. ik was er direct volledig fan van. Daarna zijn er dan ook veel platen in het post-punk genre aan mijn platenkast toegevoegd (denk aan Jeopardy van the Sound) en zullen er nog menige gaan volgen (Wire – 154). Toch bleef ik altijd zoeken naar nieuwe namen die diezelfde kwaliteit in het post-punkgenre zouden bieden. Namen die gewoon extreem goed waren maar toch in de schaduw van de groten bleven staan. Dit bracht mij tijdens mijn dagelijkse zoektocht op Youtube geheel onverwachts bij de geweldige band the Chameleons met hun “Script of the Bridge”. Dit album maakte net zo’n grote indruk op me dan alle bands daarvoor. Achteraf ben ik er misschien juist extra van gaan houden. Maarja, onbekend maakt onbemind. The Chameleons verdienden het om net zo groot te zijn. Ook tientallen luisterbeurten verder kan ik alleen maar die conclusie trekken. En laat dit schitterende album nu juist enkele jaren later voor het oprapen liggen op de rommelmarkt keizerswijde in Doorn.

 

The Chameleons starten op hun ware hoogtepunt met dit magische albumNotitie_chameleons

Op de één of andere manier worden the Chameleons nog altijd over het hoofd gezien. Of dit nu te maken heeft met de gelijkenissen die ze hadden met Joy Division of er gewoon te veel goeds uitkwam rond deze tijd.. Geen idee. Maar The Chameleons hebben met hun debuutalbum: “Script of the Bridge” een meesterwerk afgeleverd. Steeds meer muziekliefhebbers lijken dit de laatste tijd te bevestigen. Hoewel het album weldegelijk invloeden bevat van andere grootheden  in het post-punk-genre (Echo & the Bunnymen & Joy Division), hebben the Chameleons ervoor gezorgd dat “Script of the bridge” toch echt uniek en origineel klinkt. Zo gebruiken the Chameleons net als deze voorgangers in het genre catchy riffs en hypnotiserende drumpartijen om een donkere sfeer op te roepen. Maar in het geval van the Chameleons worden daar dreampop invloeden aan toegevoegd en rustgevende melodieën die de muziek veel meer kalmte uit laten stralen. Het album komt dan ook een stuk luchtiger en minder beklemmend over op de luisteraar.

Ruimte voor melancholie

Dat wil overigens niet zeggen dat “Script of the bridge” een vrolijk klinkend album is. De melodieën zijn namelijk kalm en rustgevend maar brengen daarbij wel duidelijke melancholische gevoelens over. Ook in de lyrics en het ondersteunend gebruik van synthesizer schemert die melancholie regelmatig door.  Het overbrengen van gevoel speelt een hele belangrijke rol in de muziek. Daarbij wordt er veel gebruik gemaakt van echo en galm in nummers. Dit kan af en toe wat gedateerd overkomen maar past precies bij de sfeer die het album oproept. De zang wordt volgens op een vaste wijze gebracht en is redelijk constant te noemen over het gehele album.  Daarnaast maken de lyrics een groot deel uit van wat deze band zo bijzonder maakt. De schitterende cryptische manier waarop de lyrics gebracht worden geeft het album zoveel meer diepgang.

Tracklist A script to the bridge

1. Don't Fall2. Here Today3. Monkeyland4. Second Skin5.Up The Down Escalator6.Less Than Human7.Pleasure And Pain8. Thursday's Child9.As High As You Can Go10. Paper Tigers11. View from a HillTotale lengte
– 4:03
-3:59
– 5:14
– 6:51
– 3:56
– 4:10
– 5:08
– 3:32
– 3:33
– 4:16
– 6:38
– 57:20

En hoe klinkt de LP?

Zoals je van een meesterwerk mag verwachten; fantastisch. De atmosfeer (hetgeen waar dit album op rust) komt geweldig over op de plaat. Alle details zijn hoorbaar en de opbouw qua volume in de muziek is heel overtuigend op de LP-versie. Wat er verbeterd is op de later geremasterde CD-versies, is voor mij dan ook een raadsel. Zo hoort een LP wat mij betreft te klinken. Ik heb zelf de persing met het blauwe label (STAT LP 17). Hierbij is een poster bijgevoegd met foto’s van de band. Verder zijn er geen extra’s bij de LP-versie van “Script of the Bridge” toegevoegd.

“Script of the Bridge” is een fantastisch album dat toegankelijk blijft zonder de donkere sfeer van de muziek overboord te gooien. De invloeden van dreampop en de luchtigere sfeer dan andere namen in het post-punkgenre maken dit album uitzonderlijk. Post-punk liefhebbers moeten dan ook verder kijken dan enkel en alleen de Joy Division platen, want de 80’s bracht zoveel meer…

The-Chameleons-beach

Koop bij bol.com

Recordstackistics

  • Genre: Post-punk
  • Gereleased: 1983
  • Vinyl: LP op zwart vinyl met insert
  • Label: Static Records (STAT LP 17)

Add a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *